Bigarrren aldia da arras denbora guti barne holako zerbait gertatzen dela. Berrikitan, lehen orrialdeko "mantxeta" delako hortan aipatu ginuen Amma eta bi irakurlek galdetu zaukuten nor zen Amma hori. Indiako emazte bat, erlisionez hinduista, obra balios frango sustatu duena eta mundu guzian anitz ibiltzen dena bakearen eta elkartasunaren mezulari kartsu. Joan den astean aldiz, lehen orrialdeko xoko berean, gaineko aldean, arrunt eskuin, aipatu dugu Benoit Lacroix - "bihotz aberatsena, barkatzen badakiena" - eta ziburutar batek izen hori entzun orduko gisa bereko galdea egin dauku, nor den gizon hori. Edo nor zen ezen hila da duela hiru urte, 2016ko irailaren 2an. Adin ederra bildurik, ehun urte eta sei hilabete, sei egun eskas. Apeza zen eta biziki ezagutua Ipar-Ameriketako Quebec eskualdean, bera han sortua izanki eta. Europan gaindi ere anitzek ez batere arrotza haatik, haren liburu zonbait gure eskualdetaraino hedatuak izanik. Denborak gisa hartarat kanbiatu direlakotz, edo kanbiatzen ari, askok badute (edo badugu) halako uzkur aire bat bezala apez batek utzi lanak behar direlarik aipatu. Lehen, frangotan segurik, apezak aise laudatzen ziren denak sainduak balire bezala. Orai, gutien ustean jorratzen ere ditugu. Askori jorratze hori balentria bat bezala zaiote. Egun, goazen bada behako bat eman, bainan ahal bezen lañoki, Benoit Lacroix apezaren biziari. Hedadura handiko gizona Benoit Lacroix sortua zen Saint-Michel de Bellechasse herrian, laborari familia batean. Herri hori portu ttipi bat da, 1813 biztanle duela hiru urte egin jende kondaketaren arabera. Artetik erraiteko herri horrek badauka beila-toki bat frango berezia, 1879an hango kasko batean eraikia izana, Andredena Mariaren ohoretan, kapera bat eta ondoan harpe bat Lurdekoa oroitarazten duena. Dena den, bataiatzean, Lacroix ttipia deitu zuten Joseph-Joachim- François-Xavier. Apeztu zenean eta dominikanoetan sartu, orduan zuen Benoit izena hartu. Ikasketa ederrak bururaturik, Londresen eta Parisen barna, laster fama handia bildu zuen erakasle bezala. Erakasle beraz bainan ere ikerle, idazle, historialari, predikari, anitz sailetan trebatu zen, alde bat ari lan eta lan. Denetan biziki maitatua, biziki jendekina ere baitzen. Nornahirekin gustuan egoiten zen gizona. Kargu handienetarat helduak zirenekin bezala gutarteko jende xehearekin. Hogoi bat liburu ba plazaratuak, berak idatziak edo beste norbaitekin partzuer. Zernahi artikulu bestalde, aldizkari askotan. 1968an tirabira zonbait jasanak. Aspaldiko adiskidea zuen dominikano bat, Henri-Marie Bradet, bera ere idazle ezagutua, Erromako buruzagi batek bazterturik baizik-eta etzela beti Ebanjeliotik ari, buruzagi hori nunbaitik ere eskuinburuko alderdi bati josia. Batzuk, han nunbait Benoit Lacroix ere begietan zuten nagusi-langileen arteko eztabaida batean langileen eskualdea hartua zuela. Bainan etzuten baztertu ikusiz hain segur zoin preziatua zen eta zoin maitatua. 1981ean, 66 urtetan beraz, Benoit Lacroix gelditu zen ikastegietan erakasle ibiltzetik bainan ez lanean artzetik; ondoko urtetan karraskan segitu baitzuen ikerketa frango akulatuz, dela Erdi- Aroko historiaz, dela Quebec aldeko ohiduretaz edo beste zernahitaz. 95 urtetan oraino mintzo zen irrati batean!