"Xole Hariztoy, Irulegin egina zinuten etxe berrian bizi zinen, zure bizilagun Damaxo eta hiru haurrekin. Hiruetan hogoita lau urte bete aitzin eraman zaitu heriotzak. Familiaren eta lagunen gogo-bihotzetan utzi duzun bihotz mina gainditzeko, ezin ederkiago etxe aitzinean antolatua izan den omenaldira jendalde ederra hurbildu zaizu beren azken agurra, omenaldi gisa, musikaren, hitzartzeen, kantuaren eta dantzaren bitartez egiteko. Omenaldi bat zinez hunkigarria izan da. Huna bertan kantatu ditudan lau bertsoak." Gexan Lantziri

Xole Koinata

Xole Koinata, lagun maitea,

Gaitz senda ezinak zaitu

Gutien ustean hartu eta

Ez gira guti harritu!

Zoritxarra familiarekin

Duzu kuraiez garraiatu

Baina gaurko medikuntzak ezin

Holako gaitzik sendatu!

Gogo-bihotzez bederen denek

Nahi zaitugu lagundu.

Egun batetik bertzera jakin,

Dugularik zoritxarra,

Gogoa ilundu zaigu eta

Mina sartu bihotzera...

Berehala etorri gitzaizu

Bisitatzera etxera...

Nahiko ginuen zerbait egin

Baina ahal gabe gira

Gelditzen holakoetan eta

Ezin alda "hala beharra"...

Mendigoizalea zinen eta

Lagunekin mendiz mendi,

Ibiltzen zinen Damaxorekin

Airoski, aldian aldi...

Elgarrekilan gozatuz ere

Bai askari, bai bazkari...

Osasun betean zinen eta

Poza zabaltzen deneri...

Zure oroitzapena gu baitan

Betirako bizi bedi!

Azken bertsua nahi nioke

Eskaini familiari,

Elkartasunez egin zazue

Buru etxeko hutsari

Dagoen lekutik mintzatuko

Zaizue Xole deneri

Gogo-bihotzak erne atxiki

Erranen dauzuenari

Zoritxarrak ez dio biderik

Kenduko zorionari!

G.L. 22-07-13