Iragan dira Lurdes Iriondo pastoralaren hiru emanaldiak Sohütako Hoki auzoan. Lehen emanaldia beroteagatik harmailak ez dira arras bete. Baina publikoa oro har loriatu da. Lerro hauen idazlea lehen emanaldiaz da gozatu, goizetik harat heldurik. Betiko Jeannot Etcheto apezak du elizkizuna kudeatu, aktore guzien presentzian. Ohi bezala, predikua bertsoz ondu du, daukan umore bereziaz mamiturik. Eta arratsaldeko ikusgarriarentzat, Jinkoak telefonatua omen zion erranez hodei handi bat helaraziko zuela Hoki gainera, aktoreek eta publikoak ez ditzaten eguzkiaren atzapar zorrotzegiak jasan. Egiari zor, ez dugu hodei handirik ikusi, baina halere ikuskizuna gain gainetik preziatu dugu. Menturaz doi bat motel aire batekin hasi baldin bada ere, aitzinatu arau crescendo joan zaigu, esku-zarta zaparradarekin bururatzeko. Aktoreen jantziak aski ilunak aurkitu ditugu. Alabainan, Francoren garai beltza irudikatzen zuten, frankisten bortizkeriaren seinale. Lea Etchegoyhenek miresgarriki bete du Lurdes Iriondoren rola, bere ahots ederra eta dotorezia hunkituki zabalduz. Lurdes Iriondoren biziaz gehiago jakiteaz bestalde, Urnietako kantari enblematikoaren bederatzi kantu segurik emozio handiz entzun ditugu, azkenik “Gaua”, askori malkoak sustatzeraino. Eman den azken dantza ere, Xabier Leteren rola hain ongi bete duen Fabrice Pinquek moldatua, arras hunkigarria izan da. Baliteke beste gauza on anitz ere errateko, baina oraingoan gauden hortan. Eskerrak, zinez, hain gazterik holako obra idatzi duten Casemajou-Elkegarai ahizpei, Battitta Berrogain errejentari, kantu eta dantza eramaileei, aktore guziei eta pastoralaren inguruan lan egin duten guziei. Eta agur berezi bat han gaindi ikusi ditugun Jose Angel Irigarai poetari, Ez Dok Amairu taldeko kide eta Lurdesen adiskide handi izana, eta Joxemari Iriondo euskaltzale suharrari, Lurdesen osaba ere zena. Gora Xiberoko pastorala!