Plazako okintegia
Bizpahiru astez hetsirik egon
ondoan, hara nun berriz berotzen
abiatu diren Zuraideko
okindegiko labeak. Komertsa
eskasa sendi zen eta jakinez
ogia oinarrizko janarietan dugula,
aitzineko igandean herritarrak
saldo handian hurbildu dira.
Bastien Darrigues, Senpereko
ohantzea utzirik, Zuraiden da
pausatu, gogo handiarekin ziola.
Jakitate handiko okina agertzen
zaiku "respectus panus"
ogi egiteko molde kalitatiboa
praktikatzen baitu. Galdegin
diogularik hitz horien zehaztea,
esplikatu digu ohiko egiteko
molde tradizionala erabiltzen
duela, gure arbasoena. Erran
nahi baitu orea bezperatik eginez,
irina (ahalaz gutti findua) ur
epelean oratuz, kanpoko tenperaturan
emeki-emeki hartzitzen
edo fermantatzen uzten du, gisa
hortan, aiseago digeritzen baita
ogia. Mekanika mugatzen da
hala jokatuz eta energia guttiago
xahutzen.
Toki eskasez pastizagintza
oraindik Senpereko Gozo dendan
egina izanen da.
Bastien-ek hiru langile kudeatzen
ditu, lauak 30 urtez petik.
Talde gazte eta dinamiko
huni ongi etorri beroena diegu
eskaintzen!
Euskal Telebistak zabaldutako Hegoaldeko
pilotari profesionalen arteko partida bat
segitzean entzun dut "kale edo bale" erranmoldea.
Beren txapelketa nagusiko hamalau
partida jokatu ondoan, pilotari zenbaitentzat
finalerdietara joaiteko txartela hil
ala biziko partida batean da trenkatu, hori
dute deitu "kale edo bale", erran nahi baita
kanporatua edo kaleratua izan ala irabazdun
atera, vale espainol hitzetik heldu delarik
bale. Ene ustez, zuzenago laiteke "kale
ala bale" erraitea, "hil ala bizi" edo "gal ala
irabaz" erraiten den bezala, zeren bata ala
bestea baita bakoitzarentzat ondorioa, nahiz
Euskaltzaindiak gisa hortako kasuetan
ere ontzat ematen duen "edo" hitza, "ala"-
ren partez. Iduritzen zait halere "ala" hori
gero eta gutiago erabilia dela eta ondorioz
zerbait galtzen ari dugula. Baina bego hortan,
ez baitut hori gaurko mamia. Herriko
bozak ditut gogoan.
Alabaina, igandean dugu Ipar Euskal Herri
huntan herriko bozen lehen itzulia, eta...