Ametsetan sartu zen. Orduan jaiki zen. Shams ad-din abu abd allah muhammad ibn ibrahim al-Luwati at-Tanyik ikusten zuen xoria oraino hor zela eta deitu zuen bainan xoriak ez zuen deus entzuten eta mendiaren gainean pausatu zen.

Gizonak xoriari mintzatu nahi zuen, oinez joan zen. Herri batzuetan pasatu zen, Ortzaizen, Baigorrin, Bankan eta Alduden. Jendeei galdegin zuen xori handi bat ikusi zuten edo ez. Ondotik, Roxane deitzen zen neskari, berdin galdegin zion ikusi zuenez. Bainan neskak ez zuen deus ikusi. Halere Lupulu ostatuan baso bat pagatu zion.

Bere bidea segitu zuen eta beste hiri batera arribatu zen, Baigorri deitzen zena. Baigorrin jendeak gaixtoak ziren eta ez zuten harekin mintzatu nahi. Triste zen eta bere buruarekin mintzo zen. Biharamunean jaiki zen eta bidea Bankaraino segitu zuen. Bankara heldu eta, mendi anitz bazirela ikusi zuen eta biziki ederrak zirenak. Kurritu nahi zuen, oihanean galdu zen. Handik atera eta, beste xori bat, ederra zena, ikusi...

Ikasturte berri hau indarberriturik abiatzen dugu, euskaraz ikasten duten ikasleek azterketak euskaraz pasatzeko eskubidea azkenean lortuko dutelako itxaropenarekin.

Azken urteetan eta bereziki jaz, borroka azkartuz eta antolatuz joan da, gure aldarrikapena euskal jendartearena dela frogatu dugu: gaur-egun Euskal Herriaren gehiengo batek argi du frantses gobernuak bere hizkuntza politika diskriminatzailea aldatu behar duela, euskaraz ikasten duten ikasleen azterketak euskaraz antolatuz eta zuzenduz.

Irailaren 14an, frantses Hezkunde Nazionaleko ministro berriaren kabinetearekin iragan den bilkurak aterabideak eraginen dituela espero dugu. Ezin dugu besterik pentsatu.

Ez balitz hala, gure aldarrikapena lortu arte borrokatzen segituko dugu, tinko eta gogotsu.

Anartean gu prest gaude!

Antzerkilari, antzerki erakasle, taula zuzendari, poeta, Euskal Herriaz maitemindua eta euskal antzerkiaren laguntzaile sutsua.

Francis Basterot joan berri zaigu. Urte luzeetan plaka esklerosia jasan du, apurka-apurka honen gorputza mendratuz eta azkenean amore ematera behartuz. Anitzentzat hain segur, Francis Basteroten izen abizenek ez dute gaur-egun oihartzun handirik. Alta bada, kasik hogei urtez, 1980ko hamarkadatik 2000 urteak arte, diskretuki baina tematsuki, Francisek lan jarraikia bezain emankorra egin zuen Iparraldeko euskal antzerki munduan. Baionan sortua, hogei urtetik hara Bordelera joan zen lan egitera eta bizitzera. Hezitzaile, animatzaile eta oroz gainetik, antzerkizale gisa aritu zen.

Epe labur batean, ofizioz jokolari izan zen, baina bere funtsezko nahikari hori, 1973tik hara hamarkada batez obratu zuen Bordeleko Tivoli jesuiten eskola famatuan. Antzerki-hezkuntza esperientzia aitzindari hori miresgarri moduan kondatu zuen "Un comédien à l'école"...