Herriko bozetako hautagaien zerrendak otsailaren 26rako behar dira prefekturara helarazi (ostegun hontarako beraz) eta kanpaina ofiziala martxoaren 2an hasiko da. Orain arte bazterrak aski lasaiak izan dira, herri bakar batzutan salbu, hauetan tirabirak, mehatxuak, gutun anonimoak ere loratu omen baitira, baina salbuespenak izan dira. Laster haatik giroa poliki berotzen hasiko da tokika, salbu zerrenda bakarra duten herrietan. Eta iduri luke herri andana batean lista bakarra dela presentatzen, azken agintaldian herriko giderrak atxiki dituztenek bozkatzaileen gehiengoa satisfatu duketelako marka hain segur edo menturaz interes eskasean, gerta baitaiteke holakorik ere. Entzun dugunaz, ba omen dira ere herri bakar batzuk hautagai zerrendarik gabe. Agian azken puntan batzuk mugitu dira!

Herri baten kudeatzea, ttipia izanik ere, ez da lan errexa. Eta behar da nahikari eta kar bide horri maldan gora lotzeko. Dosierren muntaketak gero eta korapilatsuagoak bilakatuak dira, eta laguntzak ez nahi bezainbat heldu egitura publikoetatik. Eta herrian berean, zerbait trebeska doalarik, auzapezak bereziki kexadurak eta laidoak frangotan jasan behar, batzuetan auzibideetara daramatzan prozedurak ere. Azken urte hauetan ikusi da holakorik. Herrietako kargudunek behar dute beraz fede eta kuraia beren ildoa aitzina eramateko. Frantses estatuan auzapezen %30ak amore eman omen du kargualdia osoki bete gabe. Ipar Euskal Herrian halere ez da holakorik guti baizikgertatu. Haatik, auzapez askok beren tokia uzten dutela, hori bai: adina, higadura, lekukoaren pasa arazteko nahikaria... Arrazoirik ez daiteke falta.

Ez da erratearen beharrik auzapezak ongi inguratua izan behar duela, hautetsi erne eta dinamikoz, herri baten kudeaketa ororen buru ekipa batena baita eta ez bizpahiru lagunena. Aurten herri ttipietan ere lista osoka bozkatuko da, izenik marratu gabe. Emazteen eta gizonen artean parekotasuna segurtatuko da. Gauza ona da hori. Emazteek ere beren toki osoa daukate herri baten gidaritzan. Denboran entzuna izan da, emazte batek bere herriko giderrak hartu zituelarik: “Zer! Ez baitute gizonik atxeman?” Garai hori zorionez urrundua zaigu, nahiz balitezkeen gaur egun ere han-hemenka bilakaera hori begi txarrez ikusten dutenak. Aitortu behar da emazteeri orain ere zaila zaiela merezi luketen tokiaren hartzea. Zenbat andere auzapez ukanen ditugu? Zenbat emazte axuant postuetan, finantza, hirigintza edo bidegintzaren arduradun, Euskal Elkargoan ordezkari? Andana ona agian!